Ben egolarımdan arındım, peki ya onlar?

Lanet olsun dükkanına da, pastasına da, benim hayallerime de!

Artık şuraya yazmaktan bile sıkıldım.

Açmıyorum tamam mı? Açmıyorum.

Artık pasta da yapmıyorum.

Gitsinler alsınlar dışardan, katkı maddeli, ovalexli pastaları...

Sıkıldım artık ben ya!

Sıkıldım artık blog!!

Uluslararası Ticaret okuduğum güne lanet etmekten sıkıldım!!

Üniversiteye girdiğim günden, kendimden, neden normal bir insan olmadığım için üzülmekten sıkıldım !!

Neden gidip bir işe çalışmıyorum ki ben ya? Neden ille de tutturdum bir hayalin peşinden gidiyorum ben?

O kadar çok baskı var ki nefes alamıyorum anlıyor musun beni?

Yeni bir iş sitesinin reklamı çıktıkta annemin suratında oluşan ifadeden sıkıldım!!! Bişey söylemese bile düşünüyor işte biliyorum. "Bak bu siteye başvursana güzel bir iş bul kendine" dememek için zor tutuyor kendini.. Ya o sitede cvim var benim ve daha nicelerinde var. İstemiyorum ki ben ordan bir ofis işi bulup çalışmayı...

Haftasonu yemeğe misafir geldi. Mezeleri hazırlarken kendimden geçtim iki gün boyunca.. Gelen kadın da pastada çok iyi. Tam dükkan projemden, mülakata gireceğimden bahsederken ben, babam baktı ve " o mülakatı unut sen, pasta yapcam dediğinde kabul etmezler seni, iyi bir fikir bulman lazım" dedi.

Pasta çörek yapılan bir dükkan açılırsa iş olmaz blog tamam mı?! Çünkü pasta yapmak meslek değil!!!

Üniversite okuduysan gidip bankada çalışacaksın! Şirkette çalışacaksın. Her ay maaşın olacak. Düzenli maaş! Gidip dükkan açayım, pasta yapayım, poğaça satayım demeyeceksin. Neden? Çünkü üniversite mezunusun sen!!!

Artık dayanamıyorum tamam mı?

Dayanamıyorum.