Bir daha onlara pide yapan ne olsun!!

Bugün komşumuza kahvaltıya gittik. ( Hata burada zaten. Ne işin var senin komşu kahvaltısında?  Yap tostunu, al kahveni, aç bilgisayarını zibillen!!)  Dün pide yaparken bir bezeyi ayırmıştım, sabah onu peynirli - sucuklu yaptım götürdüm. Yenildi içildi, kahveler kondu, laf lafı açtı, arzuya iş bulma sevdalısı teyzeler birbiri ardına yarışmaya başladı. Üniversite mezunuymuşum neden evde oturuyormuşum? Sahi blog ben neden çalışmıyorum ki ya? Hiç düşünmemiştim  bu meseleyi bak...

Annem de alıyor gazı, başlıyor konuşmaya.. Bişey de diyemiyorum o kadar insanın içinde...

Bilmem kimin kızı, japon dili edebiyatını bitirmiş, annesi onu okutmak için evlere temizliğe gitmişmiş,  kız süper bir iş bulmuş, turizm firmasında rehberlik yapıyormuş, ayda bilmem kaç bin dolar para alıyormuş, gezmediği yer kalmamış, annesine de bakıyormuş, şimdi kendine ev almayı düşünüyormuş, muşmuşmuş!

İş bulma kurumu herkese iş buluyormuş, yol parasına kadar verip eğitim aldırıyormuş, havaalanında yer hostesi falan oluyormuşsun, ben neden gitmiyor muşum? Neden internetten böyle fırsatları araştırmıyor muşum?

Evde kek börek yapmakla nereye kadar sürermiş?

Annem de ağzını açıp lehime bir çift laf etmedi!!!

Yarın babamla muhasebeciye gidiyoruz, şirketteki hisselerini bana devredecek ve beni bağkur'lu yapacak. Bu durum işime geldi çünkü sigortam ödenmiyordu.. Durup durup "Seninle ilgili planlarım var" diyip duruyor.

Benim de kendimle ilgili planlarım var ama?  Hani kimsenin değer vermediği...

Puantiyeli örtülerim, beyaz perdelerim, sabahları işe giden insanlara sattığım açmalarım, pasta siparişlerim, şirin muffinlerim!! Ufacık dükkanım hani, tabelasında muhakkak "Bukle ...." yazacak olan!!!

Şu üniversiteyi okumaz olaydım keşke blog ya.. Keşke!!